/**
Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/theorium/theorium.net/wp-content/themes/disto/functions.php:931) in /home/theorium/theorium.net/wp-includes/feed-rss2.php on line 8
نوشته پیتر هیگز کیست! اولین بار در بنیاد بین المللی تئوری ها و دکترین ها. پدیدار شد.
]]>پیتر هیگز متولد ۲۹ می ۱۹۲۹ در نیوکاسلِ انگلستان است. وی سال های کودکی و نوجوانی را در بیرمنگام و بریستول گذراند و سپس مدرک کارشناسی خود را در رشته ی فیزیک، به سال ۱۹۵۰ از دانشگاهِ کینگز کالج King’s college لندن با رتبه ی نخست دریافت کرد.
هیگز پس از آن دوره های کارشناسی ارشد و دکترایش را – با عنوانِ “برخی مشکلاتِ نظریه ی جنبش ملکولی” گذراند و در سال ۱۹۵۴ برای ادامه ی تحقیقاتش به دانشگاه ادینبورگ نقل مکان کرد. او در این دانشگاه در فاصله ی سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ عهده دار کرسی تدریس ریاضیات و سپس از ۱۹۸۰ تا زمان بازنشستگیش در ۱۹۹۶ پروفسور فیزیکِ تئوریک بود. وی دریافت کننده ی جوایز متعددی به خاطر فعالیت هایش در حوزه ی ریاضیات و فیزیکِ نظری بوده است.
شهرتِ علمی وی به خصوص مربوط به پیش بینی ذره ای به نام بوزون هیگز است. نظریه ی وی، گامی به جلو در درکِ مقوله ای ست که از آن به “مدلِ استانداردِ چگونگیِ کارکردِ هستی” تعبیر می شود.
به طور کاملاً اشاره وار چنین می توان به این مقوله اشاره کرد : اشیاء از اتم ها پدید آمده اند، اتم ها از ذراتِ اتمی تشکیل یافته اند که خود از اجزاءِ ریزتر شکل یافته اند، این اجزاء هیچ یک به خودیِ خود دارای جرم نیستند و تنها از انرژی تشکیل یافته اند.
پرسش این است که پس جرمِ اشیایِ مادی از کجا به وجود آمده است؟ هیگز و دیگران به این مقوله، در قالبِ تعاملِ ذرات با یکدیگر و با حوزه ای در فضا پرداخته اند که شاملِ پیش بینیِ ذره ای بنیادی به نام بوزون هیگز است. در ۴ جولای ۲۰۱۲ مرکز تحقیقاتیِ اروپاییِ سرن اعلام کرد که در طی یک عملیات شبیه سازی موفق به ردگیریِ ذره ی فرّارِ بوزون هیگز شده است.
هیگز به همراه همکار دیگرش فرانسیس انگلرت مشترکا برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۱۳ برای کار روی نظریه بوزون هیگز شد.
نوشته پیتر هیگز کیست! اولین بار در بنیاد بین المللی تئوری ها و دکترین ها. پدیدار شد.
]]>نوشته نظریه میدان هیگز اولین بار در بنیاد بین المللی تئوری ها و دکترین ها. پدیدار شد.
]]>نظریه میدان هیگز به این نوع سوالات می پردازد که؛ آيا خلاء کيهانی واقعاً فضايی تهی از ذرات يا انرژي است؟ خير چرا که بر اساس مدل های موجود، تمامي فضا مملو از ذراتی است که به واسطه انرژی خلاء مستمراً آفريده و نابود می شوند.
اين ذرات که همان ذرات مشهور هيگز هستند و خبر کشف آنها به تازگی در رسانه های جهان منتشر شد تمامی فضای کيهان را همانند يک مِه يا ابر رقيق کيهانی پُر کرده اند.
بر اساس جديدترين اندازه گيری های صورت گرفته، جرم ذرات هيگز تقريباً ۱۳۰ برابر سنگين تر از پروتون است. اهميت ويژه اين ذرات بدان علت است كه به كمك شدت برهم كنش ساير ذرات بنيادی جهان با ذرات هيگزی که کل جهان را پُر کرده اند می توان جرم ذرات مزبور را توضيح داد.
داستان از اين قرار است كه هر ذره بنيادی در مسير حركت خود در فضا عملاً بايد از ميان انبوهی از ذرات هيگز عبور كند. بنابراين اگر ذره ای، برهم كنش بسيار ضعيفی با ذرات هيگز داشته باشد، به سادگی از ميان آنها عبور خواهد كرد، گويی كه تقريباً جرمی ندارد. اما ذراتی كه برهم كنش شديدی با ذره هيگز دارند، به سختی از ميان انبوه اين ذرات عبور می كنند و همين مسأله سبب می شود كه به گونه ای رفتار كنند كه گويی لختی يا جرم زيادی دارند.
بر اين اساس می توان گفت كه تمامی ذرات بنيادی در لحظه تولد جهان (مِهبانگ) بدون جرم بوده اند اما در كسر بسيار كوچكی از ثانيه پس از آن هنگامی كه ذرات هيگز از انرژی مِهبانگ پديد آمده و كل جهان را پُر كردند به ناگهان برخی از ذرات بنيادی به واسطه برهم كنش با آنها جرمدار شدند. ضمناً ازآنجائيكه ذرات هيگز با خودشان هم برهم كنش می كنند بنابراين آنها هم به نوبه خود دارای جرم شدند. اينگونه بود كه پديده جرم در جهان ما به وجود آمد.
نوشته نظریه میدان هیگز اولین بار در بنیاد بین المللی تئوری ها و دکترین ها. پدیدار شد.
]]>